Nieuws

BLOG: Mijn helden

En toen overleed dus Johan Cruyff. Ik heb hem nog zien spelen. Live op tv. Hij kon alles met een bal en dat niet alleen: hij maakte elftallen kampioen, als speler en als trainer. En deze week overleed Cassius Clay, alias Muhammad Ali. Ik heb hem nooit zien boksen, live op tv. Maar zijn naam is een legende en de Rumble in the Jungle haalde de geschiedenisboekjes. Een fantastische en inspirerende man.

En dan komen straks, als dan eindelijk de vakantie daar is, onze hedendaagse helden en heldinnen nog in actie! Levend en wel en live op tv. Wat een weelde! Juni, juli en augustus, drie maanden Dafne Schippers, Tom Dumoulin, Max Verstappen, het vrouwenhandbalteam, Kiki Bertens, Marianne Vos en de Duitse voetbalploeg. Gouden plakken en gewonnen finales liggen in het verschiet, krantenpagina’s zullen worden volgeschreven, zelfs het ND tegenwoordig doet tegenwoordig mee in het sportieve geweld, al krijg ik nog niet de aandrang mijn AD-abonnement op te zeggen.

Ik heb ook zo’n ongegeneerd groot megascherm
Heerlijk man, elke zomer is tegenwoordig een sportzomer. De helden worden wakker precies op het moment dat ik in volmaakte lethargie daaraan toe ben. Ik heb tegenwoordig zo’n ongegeneerd groot megascherm, en laat dan languit liggend op de bank het EK, Wimbledon en de Olympische Spelen aan mij voorbij trekken. Ik hoef niet per se een camping in Italië of een hiking in de Pyreneeën of een appartement op West-Terschelling. (Ik ga helaas wel: gezin. Verder geen vragen a.u.b.). Hopelijk begint dan ook snel de Eredivisie weer of iets anders wat op voetbal lijkt, met of zonder Twente, want voetballers zijn mijn echte helden en voetbal is de sport waar alles om draait. Stiekem denk ik nog wel eens met weemoed terug aan Jos Roossien of Harris Huizingh, zoals iedereen weet de onovertroffen iconen van het FC Groningen uit de jaren ‘80, mijn superhelden. Mijn vrienden weten dat ik eens Martin Drenth zag lopen op de Grote Markt en dat ik Arjen Robben zag debuteren in de B1 op sportpark de Esserberg in Haren. Kicken! Ik kan enorm genieten van de strijd naar de top, het winnen, het net-niet, het net-wel, de spanning, de emotie, het achterliggende verhaal.

Hoe anders is het schoolse leven, dat nu even een hele sportzomer lang achter ons ligt. Ik ga op reis en ik neem mee: Iris haalde net een zesje voor haar verslag over Rome, hard eraan getrokken dat wel, want het vak geschiedenis ligt haar niet. Ze was tevreden en ik denk terecht. Margit hield een spreekbeurt (bijna in haar eentje!), straks weet ze niet meer waarover, maar nog wel dat ze het deed. Joeri kreeg een 8 op zijn werkstuk over Jan Huygen van Linschoten. Eindelijk, want dat zat er al een tijdje aan te komen. Judith (Vwo 6), geloof het of niet, stuurde mij een mailtje! Ik weet hoe diep ze daarvoor moest gaan, echt, ze had nooit gedacht dat ze die angst zou overwinnen. En Tim, voorbestemd voor een 9 op zijn eindlijst, haalde die 9 nog net kantje boord. Hij had het CSE voor zijn doen matig gemaakt. Oei, Tim, zei ik tegen hem, dat viel nog niet mee, was bijna nog een 8 geworden! Ach, was zijn antwoord, meneer Van Veelen, maakt u zich niet druk, over een tijdje weet niemand dat meer.

100870

Dick van Veelen, docent geschiedenis op de Locatie Onderbouw

Deel deze activiteit via: