Nieuws

Elk einde is een nieuw begin

11 weken thuis.. 11 weken zonder leerlingen om mij heen.. 11 weken elke dag achter je laptop in plaats van voor een groep staan in een vol lokaal.

Vaak heb ik erover nagedacht hoe het voor mijn leerlingen zou moeten zijn. Hoe zou het zijn om ineens zoveel thuis te zijn bij je ouders? Hoe zou het zijn om ineens je vrienden niet meer te (mogen) zien? Hoe zou het zijn om lessen vanuit je bed te kunnen volgen? 😉

In het begin stond ik nog niet eens zoveel stil bij wat er voor mij als docent veranderde, want je gaat gewoon mee in de flow. Maar na een aantal weken dringt het toch wel tot je door. 
Met goede moed en leuke ideeën begin je aan het lesgeven op de nieuwe manier. Met bijvoorbeeld Op stap met mevrouw Smit’ filmpjes voor de M&M-lessen probeerde ik telkens wat nieuws te bedenken. Maar toch merkte ik dat dit niet de leegte vulde die ik begon te voelen..

In deze periode kom ik er ineens enorm achter wat je hebt opgebouwd met een mentorgroep die je al ruim 1,5 jaar voor je neus hebt. Een groep waarmee je kan lachen en waarbij je je zo vertrouwd voelt. Ook al kan je ook online contact met elkaar hebben, het is toch anders. 

Heb je je wel eens bedacht dat deze periode van thuiswerken langer duurde dan de hele zomervakantie?!


En vorige week was het dan zo ver..  D
e eerste lesdag weer op school, maar dan met mijn halve mentorklas. Het is grappig hoe het voelt om na zo’n lange periode elkaar weer terug te zien op school. Want heb je je wel eens bedacht dat deze periode van thuiswerken langer duurde dan de hele zomervakantie?! Van te voren was ik stiekem toch een beetje zenuwachtig. Het voelde een beetje alsof het weer de eerste schooldag was! Hoe zou het zijn om elkaar weer te zien? Zouden mijn leerlingen gegroeid zijn? Hoe gaat het contact op 1,5 meter afstand? 

Met frisse zin begonnen we die dinsdag met elkaar. Zoals de leerlingen zelf zeiden was het in het begin nog wel een beetje awkwardMaar wat vond ik het heerlijk om elkaar weer te kunnen zien! Om te kunnen praten over van alles en nog wat. Om te horen hoe deze periode voor hen is geweest, maar ook om gezellig even te kletsen met elkaar. Ja, wat had ik hen gemist! En ja hoor, ik voel me weer een stukje kleiner door de leerlingen die zo veel gegroeid zijn 😉 Toch merk ik dat ik nu wel een beetje sentimenteel begin te worden. Deze klas ga ik over 5 weken loslaten. Wat voelt het dan raar om zoveel tijd met hen ‘gemist’ te hebben. Zeker daarom reken ik het tot een zegen dat we op dit moment weer half naar school kunnen. 

Zoals we ook in de klas besproken hebben, is er overal een tijd voor. Wat past Prediker 3 goed bij deze Corona-tijd; ‘Er is een tijd om te omhelzen en een tijd om afstand te nemen’. Als ik dan één zin uit Prediker om mag draaien.. ‘Er is een tijd om op te bouwen en een tijd om af te breken’. Dan ben ik ontzettenddankbaar voor de tijd die ik heb gehad met mijn leerlingen, om hen te zien groeien en om te ontdekken wat een mooie mensen het zijn, stuk voor stuk. Dan is het daarna voor mij de tijd om hen weer los te laten zodat zij ook in de bovenbouw weer hun tijd krijgen om iets nieuws op te bouwen.

Door: mevrouw Smit

Deel deze activiteit via: